گمان مبر که به پایان رسید کار مغان ، هزار باده ی ناخورده در رگ تاک است
امروز سوم تیر است، سه سال پیش فردی جواز ورود به کاخ ریاست جمهوری ایران را دریافت کرد که هیچکس حتی نزدیک ترین حامیانش فکر نمی کردند در طول این مدت کم بتواند چنین بلایی بر سر اقتصاد، سیاست خارجی، فرهنگ و... که نتیجه سال ها تلاش و مدیریت و برنامه ریزی در کشور بود، بیاورد! شاید در این باب سخن بسیار گفته شده باشد(البته از تریبون های غیر رسمی نظیر وبلاگ ها و برخی جراید و منابر خصوصی و محافل خودمانی چرا که تریبون های رسمی همه در حمایت و تایید بی چون و چرای وی گام بر می دارند) اما به نظر می رسد هر چه باز هم بنویسیم و بگوییم کم است نه از این منظر که در نقد وی سخن رانده باشیم که انتظار کم اقبالی نسبت به او را داشته باشیم (که این با رفتارهای خود او در این مدت اتفاق افتاده است!) بلکه از منظر نقد خویش به دلایل و زمینه های وقوع چنین فاجعه و بلایی نظر افکنیم و ببینیم چقدر ما در این جریان سهیم بوده ایم! در سال ۷۵ که جریانات انتخابات ریاست جمهوری هفتم در حال وقوع بود یادم هست در تایید خاتمی مردم و بخصوص دانشجویان را از انتخاب گزینه های دیگر منع می کردیم که با آمدن فلانی چه و چه می شود وبه قول دوستی رای به خاتمی نه ای بود به جریان حاکم که در صدد بود این وقایع را که امروز شاهدیم، در آن زمان بر سر ما بیاورد! و جالب است که سمبل آن جریان (ناطق نوری) از منتقدین سرسخت این معجزه هزاره سوم است و از آغازین روزها می گفت که این فرد در فضایی دیگر تنفس می کند! منظور از بیان این جریان تاریخی رسیدن به این مطلب بود که نشان دهم چقدربا سهل انگاری بزرگان جریان چپ و حتی منفعت طلبی و قدرت طلبی برخی پیران قوم از حضور چنین جریان خزنده ای غفلت شد و آنچه که می بینیم بر سرمان آمد! عده ای معتقدند برنامه این بود که احمدی نژاد رئیس جمهور بشود که در پاسخشان باید گفت مگر در انتخابات هفتم هم برنامه این نبود که ناطق نوری رئیس جمهور شود ولی با روندی که طی شد تنور انتخاباتی که قرار بود با حضور خاتمی فقط گرم شود، با حضور مردم منفجر شد! اعتقاد من بر این است که نقش و تقصیراصلاح طلبان در ظهور فاجعه سوم تیر بیش از کسانی بود که با رای خود وحمایت های خود چنین روندی را رقم زدند! به هر ترتیب آنچه نباید اتفاق بیفتد، افتاده و گریزی از پذیرش این واقعیت نیست ولی گذشته همیشه چراغی است بر سر راه آینده وهمه مردم ایران باید بدانند برای داشتن حکامی در شان خویش باید لیاقت داشته باشند و هر ندایی را لبیک نگویند و خواص جامعه باید بدانند که مقصرین واقعی آنانی هستند که علی رغم دانستن، بر تاریکی ذهن عوام نور دانایی نمی تابانند! باشد که ما ایرانیان تاریخ را برای عبرت بخوانیم نه تفنن!
گمان مبر که به پایان رسید کار مغان
هزار باده ناخورده در رگ تاک است
